Turn right and turn left into NH-66 ( I don't recall if the navigation uttered slight right, slight left). This was the bizarre instruction provided by Google navigation system after descending Suratkal fly over towards Mangalore. My wife was sure that some more drive was needed straight for 600m as per the map. We spotted our destination comfortably but I was still inquisitive about misleading navigation. After a while I realized that this information was due to the presence of barricade right after fly over. We had to move right and then left to cross barricade.
The barricade was something like below but without second level. Probably, for the below case, the navigation would have sounded "turn right, turn left and turn right onto NH-66". Since this is known location, navigation is not required. I will experiment during next visit though!
A barricade at Udyavara near Udupi. Suratkal also had similar setup
This was confusing message since there was right turn after fly over. I thought we had to take right and then move left into wrong side of the highway. At once, I assumed that Google tweaked it's navigation to match Indian traffic mentality. Its irony that we have to pay toll to such barricaded roads . Anyways, that is secondary but the audio needs to change. May be something like
"Barricade ahead, cross the barricade and continue/stay along NH-66"
Generally barricade implies junction. Hence turning right is confusing. And then left also is NH-66 which is the other lane. For a moment, I was perplexed if Google is suggesting me to take wrong side. I even slowed down my vehicle past barricade :-)
This is last part in Sea Tides series and not the end :-). I frequently visit Kapu beach and every visit has unique flavor. On ending note, thanks to the great support from G+ Nature Photography, Landscape Photography and Skywatch Friday groups.
The boulders quiet the swaggering sea tides pulverizing them to tiny pearls. And when the tides reach the shore, they have more humility than before. However large you grow, let us maintain humility and reach our destination with humbleness.
On closing note, apart from the flamboyant nature, the three part series is dedicated to the beautiful music Andy Blueman "Sea Tides". The new cinematic remix, reflects the beach ambiance post the storm which I exactly remember at the moment. Every rhythm of music was echoed on my ear when my knees dabbled in the gentle sea tides. The ensemble of violin, piano, cello is impeccable which reminds me breathing those calm breeze from Kapu beach even while seated in Bangalore. Such is the magic of his orchestral music. A thumping comeback by uplifting master!
It's all storm till 4:26 but pleasurable as well. The majesty starts at 4:26 when the storm recedes and so the roar of sea. The waning synth-pad at 4:37 is mesmerizing. You will see this waning reverberation at many instances. They are such a pleasure to hear! The enveloped clouds disperse at 4:50. The graduating piano is as smooth as gentle sea tides and builds up for the enticing sunset at 5:32 with soothing breeze. The melodies reach heaven at 6:00. The cello opens at 6:17 as smooth tides caressing your feet with their gentle sound. The Sun finally opens up at 6:45 paving way for that craving golden hour by shimmering the sea, glistening the sky and opening up the camera eye :-). Watch out for that blissful baseline at 6:45, it feels a lot to me.
Monsoon in its full vigor from past 2 months along the western ghats region. The paths to coastal karnataka is damaged due to excessive landslides. Hence we chose shivamogga route since the mountains are stable.
After gorgeous views of jog falls we headed towards kundapura via bhatkal. From jog falls, bhatkal is about 85kms distant. The path has been numbered as state highway 50. We were skeptical to drive along this unknown road fearing treacherous paths marred by landslides and potholes. The caretaker in one of the restaurant in sagar cleared our apprehension by asserting clean & clear road without pot holes and believe me he was bang on target.
On the way after visiting linganamakki with only distant views, our journey towards bhatkal resumed. Snaking through the twists and turns of rainforest highway, we enjoyed the drive along the thick forests. The region was sparse with humans/vehicles, however dense with trees.
All along the path roads are wider and pot hole free. The path consists of innumerable curves or only curves. More than that it has thick cover of pristine rainforest for about 30kms out of which a patch has been concreted. The roads in middle of forest is quite narrow but at safe distance from ground. Since the region belongs to sharavathi valley conservation the roads would not have widened to preserve the treasure of western ghats. Owing to feeble traffic the road does not need much maintenance. We could hardly notice traffic in this area. Few ksrtc buses originating from bhatkal could be seen here. There were couple of landslides enroute but not major as to block road. This may be attributed to the tall & thick rainforest tress underpinning the hills with giant roots. Small villages located all along route but hardly any shops. Hence carry food and get your vehicle checked and fueled before driving along this highway.
For nature lovers, this place is heaven especially the thick rainforests covering the mid stretch. We spotted a hornbill, a langur and green snake :-). Since monsoon has taken break, we only encountered intermittent rains. However, streams were flowing with full vigor. Along the thick rainforest stretch, you spot two waterfalls which is worth beholding for hours. Both were pounding with exuberance. The second one had enough energy to sprinkle water onto road and generate wind. I had tough time shooting this might. Apart from these two roadside waterfalls, you can also visit bheemeshwara temple (2km interior) to main highway and dabbe falls (9km interior to main highway). I was eager to visit both of these but dearth of time thwarted our plans. Nevertheless these spots are earmarked for further visit (not sure when). We had plans to reach kundapura before dusk breaks out mainly due to following reasons.
This was the first drive in this path and with toddlers. Hence no question of staying till dark. Also sparse human presence fueled additional fear on us.
The incomplete road work between kundapur-bhatkal stretch. This untidy haphazard stretch is under the 4 lane work and unscientifically managed. The unsafe boards, the ad-hoc humps, the truck traffic, the tortured roads and the rains would make it difficult to drive during dark hours.
Consequently, we dropped our plan to visit aforementioned interior beauties. With rains unabated, I was confident that Dabbe falls would be at its peak charm. Lack of time postponed our plans.
Indication of humid weather means ghat descent was over and coast has arrived. It was further confirmed at the concluding gate of sanctuary. The confidence doubled when the widened road re surfaced and horizon turned bright. Even plains nearby bhatkal portrayed finest views to behold those lush green rainforests with thick monsoon clouds smashing & kissing the pinnacle. It is an enticing moment to watch the low clouds resting over fjords.
The stretch in summary. Based on my estimation.
Jog falls to Bhatkal - 85kms
The first 35odd kms consists of hilly regions with sparse human presence. The roads are wider even for two minibus to simultaneously pass. Too many curves but manageable.
The next 30kms is thick rainforest with absolutely no visibility to sky. Chances of heavy rains are high. The roads are narrow even for two cars pass by. The stretch has steep curves as well. The stretch is scenic with 2 waterfalls beside road.
The last stretch of 20kms is coastal road with intermittent curves and straight path. The sight of western ghats from here is magnificent to behold especially during evening hours.
Road condition is fantastic as of now with zero potholes.
Things to remember
Keep your vehicle in healthy condition and sufficiently fueled before your journey along this route. There are absolutely no repair shops or fuel stations all along stretch.
Carry ample food again owing to lack of shops
Mobile network is unavailable throughout.
If you have kids carry scarfs and warm clothes to cover their body especially ears.
Carry polyethene bags if you prone to vomiting along the ghats (due to never ending curves)
Visit during break monsoon season to avoid hassles like flooding rains landslides etc..
Last but not least do no trash the rainforest. Carry waste along with you and dump it in designated trash locations. Also enjoy the waterfalls silently. Do not scream in this paradise which may disturb the peace of rainforest residents ! Do not embitter the idyllic nature with trash and clamor. Let the euphony of nature prevail.
Eventually true nature lovers hope to (Not my lines.)
Leave only footprints Take only pictures
Video time
We hardly had time to capture pictures but it is worth stopping every meter. We spent 90 mins in this 85km stretch but it is more worth than 90mins. Here are two waterfall videos for you to enjoy.
Our journey of 550kms from Bangalore to Kundapura concluded around dusk. We took long route via Chitradurga-Shivamogga-Jog-Bhatkal and was worth. I never felt tiredness due to omnipresence of natural beauty from Chitradurga to Kundapura. We reached our place around dusk time just before night could break out with warm greetings from heavy monsoon shower.
This region vis-a-vis to Coorg receives heavy rains but still with lesser disasters. This is attributed to the tall beauties which strengthen the hills. Despite the persistent warnings by nature, politicians are deliberately oblivion to monsoon tragedies due to their greed. Even if authorities try to obviate such disasters, it is not possible to overpower nature. Because the war is always one sided and nature's victory is imminent!
I was off to kundapura to pick my wife and little stars on hot coastal day. It had rained in kundapura overnight and consequently the atmosphere was haze free. The combination of blue sky and green landscape is tempting for any landscapers. I too get trapped by the scene portrayed by nature. Just before the destination, I pulled into under construction road and started shooting profusely. The result is here below overlooking from under construction highway bridge. Hope you enjoy!
It would be difficult to shoot with kids and family. The weather was hot and the humidity, insurmountable. The stink and radiation from fresh tarmac was disgruntling. The sweltering weather and fatigue from overnight journey was grueling. However, when nature beckons, the profuse beauty & lush colors, dwarfs aforementioned whining. Despite the excruciating weather, the flamboyant colors always gravitate the landscape cults to capture the enticing nature. My soul yearned for lounging at this place but circumstances did not allow. At the end contentment is the key and that comes from the tiniest of time spent in nature.
Not sure If I overlooked this statement from long time (Tastier than home made curd) in Nandini curd packet or is it something newly added? I have seen advertisements proclaiming "Similar to home (Ghar ka khana)" or "Taste like mom made (Maa khi banai jaisi)". But this looked different and overconfident. Nandini marketing crew are confident that nobody prepares curd at home :-). Yes, in cities like Bangalore, people buy curd along with milk enabling manufacturers to swagger easily on the polythene. And wherever people prepare curd, they don't buy the packet version :-)
In reality, they don't taste better than home curd. There is possibility of match but definitely do not surpass in taste :-). I prepare curd myself and the packet curd taste nowhere near to the home made one. I buy Nandini curd only if necessary especially when my taste buds wish to relish the rice flakes dipped in curd along with pickle [just because I don't want to exhaust prepared curd early :-)]. Otherwise, there is no need to buy curd. This time when I bought, the curd was too much sour as to mock statement on the cover :-(. I poured two tea spoons of salt to balance it out
Just a random scribble, nothing much serious. Needless to mention that the sour curd was the sole reason to debunk the ridiculous statement.
FYI, below is picture of home made curd. The feathers of cream is mouth watering which provides unparalleled taste.
It was beautiful evening in Kapu beach. The blemishing haze during day turned into beautiful evening sky with interspersed clouds glittering during sun down. These moments are luring not only for the photographers but for anyone who is capable of beholding the artistic horizon. Usually, the visitors turn to selfies in any tourist locations. Today I had minor glimpse of visitors capturing the beauty of nature. Here are those!
The visitor here is busy capturing the Sun's reflection over the sea tides. Or may be even capturing the sparkling sea tides.
This one is opulent setup. These are the professional gears used by landscape photographers. We have nikon d500 with ND10 shooting with shutter of 15s mounted on unwavering tripod. Yes these are magical moments to capture in long exposures. Needless to mention, the result was amazing!
Bet it small or massive gear, everyone was engaged in capturing the moments of beauty!
ಊರಿಗೆ ತೆರಳಲು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಲಗುವ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಟಿಕೆಟ್ ಕಾಯ್ದಿರಿಸಿದ್ದ ಗುಂಡ. ಅಂದಹಾಗೆ ಮಲಗುವ ಬಸ್ಸೆಂದರೆ ಮಲಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಇರುವ ಆಸನದ ಬಸ್ಸು. ಬಸ್ಸು ಮಲಗಿದರೆ ಒಂದೋ ನಾವು ಕೂಡ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮಲಗಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಇಲ್ಲಾ ಬೆಂಗಳೂರಿಲ್ಲೆ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ರಾತ್ರಿಯ ಊಟೋಪಚಾರಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಬಸ್ಸು ಬರುವ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಗುಂಡ ೧೦ ನಿಮಿಷ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಬಂದು ಸೇರಿದ್ದ. ತಲುಪುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವನ ತರಂಗ ವಾಣಿ ಹಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿತು. ಅವನು ಎಣಿಸಿದಂತೆ ಬಸ್ಸಿನವರು ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದ್ದರು.
"ಹೇಲೋ ಗುಂಡ ಅವರಾ. ನಾವು ಕ್ಷೇಮ ಟ್ರಾವೆಲ್ಸ್ ಇಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವುದು. ಎಲ್ಲಿದ್ದೀರಾ ನೀವು ಈಗ?"
"ನಾನು ಸ್ಟಾಪಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ" ಅಂದ ಗುಂಡ.
"ಒಹ್ ಹೌದಾ ೫ ನಿಮಿಷ ಬರ್ತೀವಿ" ಎಂದು ಮೊಬೈಲ್ ಕೆಳಗಿಟ್ಟ ಡ್ರೈವರ್.
ಇತ್ತ ಬಂದು ಸುಮಾರು ೧೫ ನಿಮಿಷ ಕಳೆದಿರಬೇಕು ಬಸ್ಸಿನ ಪತ್ತೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಸಣ್ಣಗೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಳೆಯಿಂದಾಗಿ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಬೇರೆ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಿ ಹೋದನಪ್ಪ ಇವನು! ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದೆಯಲ್ಲ ಬಸ್ಸು ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗೋಳಾಡಿಕೊಂಡ ಗುಂಡ. ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ ೨೦ ನಿಮಿಷದ ಬಳಿಕ ಬಸ್ಸು ಗುಂಡನಿರುವ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು.
"ಏನ್ ಸರ್ ೫ ನಿಮಿಷ ಹೇಳಿ ೨೦ ನಿಮಿಷ ಜಾಸ್ತಿ ಆಯ್ತು. ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಫುಲ್ ಒದ್ದೆ ನೋಡಿ" ಎಂದು ತಲೆ ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಬೇಸರಿಸಿದ ಗುಂಡ.
"ಏನ್ ಮಾಡೋದು ಸರ್ ಮಳೆಯಿಂದಾಗಿ ಫುಲ್ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜಾಮ್. ಅದಿಕ್ಕೆ ನೋಡಿ ತಡವಾಯ್ತು" ಎಂದು ನೆಪ ಉದುರಿದನು ಡ್ರೈವರ್.
ದೂರದವರೆಗೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದರೂ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಇರುಳಿನ ರಸ್ತೆಗಳು, ಇಂದು ಮಳೆಯಿಂದಾಗಿ ಕಪ್ಪಾಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಇಂಟಿಲೈಜೇಂಟ್ ಗುಂಡ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಗೂಗಲ್ ಮ್ಯಾಪ್ ನಲ್ಲಿ ಬಸ್ ಹೊರಡುವ ಜಾಗದಿಂದ ತಾನು ಬರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಹುಡುಕಿದ. ಅರೆರೆ ಎಲ್ಲಾ ರಸ್ತೆಗಳು ಗ್ರೀನ್. ಆಗಲೇ ತಿಳಿದದ್ದು ಬಸ್ಸಿನವರ ಲಾಜಿಕ್ ಗುಂಡನಿಗೆ! ಮಳೆರಾಯ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದರೆ "ನಿನ್ನ ಬಸ್ಸನ್ನೇ ಮುಳುಗಿಸುವಷ್ಟು ಮಳೆ ಸುರಿಸುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಡ್ರೈವರ್ ಗೆ ಶಾಪ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದನೋ ಎಂದು ಮನದಲ್ಲೇ ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ಗುಂಡ.
ಮುಂದಿನ ಬಾರಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ ಆಯಿತೆನ್ನಿ. ಗುಂಡ ತನ್ನ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬೇಗ ತಲುಪಿದ್ದನು. ಸ್ವಲ್ಪ ಟ್ವಿಸ್ಟ್ ಇರಲಿ ಎಂದು ಡ್ರೈವರ್ ನ ಕರೆ ಬಂದಾಗ "ಬರೋದು ಇನ್ನು ೧೦ ನಿಮಿಷ ಆಗುತ್ತದೆ" ಎಂದು ಮಿಥ್ಯ ನುಡಿದನು.
"ಏನ್ ಸರ್ ನಾವು ಬಂದಾಗಿದೆ. ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಯುವುದು. ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಬೇರೆ ಜಾಸ್ತಿ" ಎಂದು ಜಬರ್ದಸ್ತ್ ನುಡಿದನು.
ಗುಂಡನಿಗೆ ಬಿಟ್ಟಿ ಮನೋರಂಜನೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಪತ್ತೇದಾರಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಈ ಘಟನೆ ಪುಷ್ಟಿ ನೀಡಿತ್ತು. ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವರಾಗಿದ್ದರೆ ಒಡೋಡುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಿದ್ದರೇನೋ. ಬಹುಶ: ಸಣ್ಣ ದೂರಕ್ಕೂ ದುಬಾರಿ ರಿಕ್ಷಾ ಹಣ ಕೊಟ್ಟು ಬಂದರು ಆಶರ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವಾದರೂ ಆರಾಮಾಗಿ ತಲುಪುವ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ. ಯಾರೇನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ ಅವಸರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ಗುಂಡ. ಬಸ್ಸು ಹತ್ತುವಾಗ ಗುಂಡನಿಗೆ ಜೋರು ನಗು. ಬಹುಶಃ ಡ್ರೈವರ್ ಗು ಮನದಟ್ಟಾಗಿರಬೇಕು ಗುಂಡನ ತರ್ಲೆ!
Ever since rains started on 9th September, we hardly witnessed cloud free sky. It's raining everyday in our region providing a feel of tropical weather pattern. We have humid weather till noon later followed by thick cloud formation and eventually rains. It is not rain alone but always backed by thunder & lightening. A big relief for farmers in vicinity who are majorly dependent on monsoon rains. The rains also replenish the water bodies which is needed to sustain till the winter dry spell ends. It is festive season in India not only for people but for landscapers also. I was excited to behold the mesmerizing scenes from Rachenahalli lake along with mild showers. It did not rain much to the expectation of cloud formation. Probably somewhere in neighborhood it would have rained heavily. Nevertheless, the hope still persists and wish to see consistent rains till end of October.
Nature beckons during stormy weather with Sun sneaking through the clouds. The stunning scenes of sunset is irresistible. Here are the pictures shot today. No more satirical scribbles but more of joy with nature.
These clouds remained stationary for a while. I thought, the clouds were hard on my emotions.
Wait a minute something surprise from Northwest end. The clouds are brewing from this end and it rained almost for 3hrs. The rains were not harsh but enough to contain the underground water level. The pounding rains and horrific thunder dissuade from photographing in open space but the hue over troposphere is irresistible.
ವಸಂತ ಮಾಸವೆಂದರೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಸರಮಾಲೆ. ದಿವಸ ಏನಾದರೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ರಜೆ ಬೇರೆ, ಆದರೆ ಗುಂಡನಿಗೆ ಸಜೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ವಾಪಾಸ್ ಬಾ ಅಂತಾ ಮಡದಿ ನಿಂಗಿಗೆ ತಾಕೀತು ಮಾಡಿದ್ದ. ಇದರಿಂದ ಪದೇ ಪದೇ ಹೋಗಿ ಬರುವ ಬಸ್ಸು ಖರ್ಚನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಯೋಚನೆಯಾಗಿತ್ತು ಅವನದು.
ಅನ್-ಲಿಮಿಟೆಡ್ ಪ್ಲಾನ್ ಬಂದ ನಂತರ ಹೆಂಗಳೆಯರ ಮಾತಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪುಷ್ಟಿ ಬಂದಿದೆ. ನಿಂಗಿ ಕೂಡಾ ಗುಂಡನಿಗೆ ಡೈಲಿ ಅಪ್ಡೇಟ್ಸ್ ಉದುರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಗುಂಡ ಇತ್ತ ಬಿಡಲೂ ಆಗದೆ ಮಾತನಾಡಲೂ ಆಗದೆ ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ನಿಂಗಿ ಫೋನು ಕೆಳಗಿಟ್ಟ ಸಮಯ ಅವನಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗದ ಅನುಭವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
"ಏನ್ ಗೊತ್ತೇನ್ರಿ, ಇವತ್ತು ನನ್ನ ಸೀರೆ ಬಗ್ಗೆನೇ ಎಲ್ಲಾ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ರು. ನನ್ನ ಸೆಲ್ಫಿ ಎಷ್ಟು ಲೈಕ್, ಕಾಮೆಂಟ್ ಬಂದಿದೆ ನೋಡಿದ್ರಾ. ಏನೂಂದ್ರೆ ನಾಡಿದ್ದು ಫಂಕ್ಷನ್ ಗೆ ಹೊಸ ಸೀರೆ ತಗೊಂಡೆ ಬರಿ ೨೦೦೦ ಅಷ್ಟೇ! (ಈ ಸಾಲನ್ನು ಬಹುಶಃ ಗುಂಡ ೨೦೦೦ ಬಾರಿ ಕೇಳಿರಬೇಕೆನೋ! ಖರ್ಚಿಗೆ ಮಿತಿ ಹಾಕೊಳೆ ಅಂದ್ರೆ, ಈ ಬಾರಿ ಮಾತ್ರ ತಗೊಂಡಿದ್ದು ಎಂದು ಹಲವು ಬಾರಿ ಹೇಳಿದ್ದುಂಟು!) ಎಲ್ರಿಗೂ ನನ್ನ ಸರದ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣು ಗೊತ್ತಾ!" ಹೀಗೆ ನಿಂಗಿ ಎಕ್ಸ್-ಪ್ರೆಸ್ ರೈಲಿನಂತೆ ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಾ ಹೋದಳು. ಗುಂಡನಿಗೆ ಇದು ಪ್ರತಿ ದಿನದ ಗೋಳು. ಅವನಿಗೂ ಗೊತ್ತಿದೆ ಮಡದಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಅವಳೇನೂ "centre of attraction" ಅಲ್ಲಾಂತಾ. ಅಫೀಸಿನಿಂದ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಬಂದಾಗ ಮಾತನಾಡಲೂ ಏನು ತೋಚುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಸುಮ್ನೆ ಲೌಡ್-ಸ್ಪೀಕರ್ ನಲ್ಲಿ ನಿಂಗಿಯ ಭಾಷಣ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಫೋನ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿಸುವುದು ಗುಂಡನಿಗೆ ಸಾಹಸದ ಕೆಲಸವಾಗಿತ್ತು.
ಇದರ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖ ಕೂಡ ಇದೆ. ನಿಂಗಿಯ ಸೆಲ್ಫ್ ಮತ್ತು ಸೆಲ್ಫಿ ಮಾತಿಗೆ ಯಾರೂ ಗಮನ ಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಗುಂಡನಿಗೂ ತಿಳಿದ ವಿಷಯ. ಆದರೂ ಸುಮ್ಮನೆ ಮನಸ್ಸು ಯಾಕೆ ನೋಯಿಸುವುದೆಂಬುದು ಗುಂಡನ ದೊಡ್ಡಗುಣವಾಗಿತ್ತು.
ಹೀಗೆ ೧೦ ದಿನ ನಡೆದು ಗುಂಡನಿಗೆ ರೋಸಿಹೋಗಿತ್ತು. ಅದೊಂದು ದಿನ ಯಾವುದೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ನಿಂಗಿ ತುಸು ಬೇಗನೆ ಫೋನಾಯಿಸಿದಳು. ಗುಂಡನಿಗೆ ಆಫೀಸ್ ಇದ್ದರಿಂದ ಪದೆ ಪದೆ ಕಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ನಿಂಗಿಗೂ ಅನುಮಾನ ಹೆಚ್ಚಾಗತೊಡಗಿತು. ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡಾ ರಿಪ್ಲೈ ಇಲ್ಲ, ಏನಾಯಿತು ಅಂತ ಮನದಲ್ಲೇ ಕಸಿವಿಸಿಗೊಂಡಳು ನಿಂಗಿ. ಸುಮಾರು ಸಂಜೆ ೭ ಆಗಿರಬೇಕು, ನಿಂಗಿ ಮತ್ತೆ ಫೋನ್ ಹಚ್ಚಿದಳು.
"ಏನ್ರೀ ಆವಾಗಿಂದ ಫೋನ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದೀನಿ ಏನು ತೆಗಿತಾನೆ ಇಲ್ಲ" ಜಮಾಯಿಸಿದಳು ನಿಂಗಿ
"ಹೂ ಕಣೆ ನಿಂಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲ್ಸಾ ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ನಂಗೆ ಆಫೀಸಲ್ಲಿ ಕೆಲ್ಸಾ ಇರಲ್ವಾ" ಎಂದು ಚಟಾಕಿ ಹಾರಿಸಿದನು ಗುಂಡ
"ಒಹೋ ಸರಿ ಸರಿ. ಏನ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದೀರಾ?"
ಗುಂಡನಿಗೆ ಮೊದಲೇ ಸುಸ್ತು, ಅದರ ಮಧ್ಯೆ ಇಂತಹ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿ ರೋಸಿಹೋಯಿತು
"ಏನಿಲ್ಲಾ ಆಫಿಸಿಂದ ಬಂದಿ ತಕ್ಷಣ ಹಾಟ್ ಮತ್ತೆ ಕೋಲ್ಡ್ ಮಿಕ್ಷ್ ಮಾಡಿ ಗಂಟಲಿಗೆ ಏರಿಸ್ತಾ ಇದೀನಿ" ಅಂತಾ ಒಗಟಿನ ಉತ್ತರ ಹೇಳಿದನು.
ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ನಿಂಗಿಗೆ ದಿಗಿಲಾಯಿತು ಮತ್ತೆ ವಿಪರೀತ ಸಿಟ್ಟು ಬರಿಸಿತು.
"ಈ ಚಟ ನಿಮಗೆ ಯಾವತ್ತಿಂದಾ ಇದೆ. ಮದುವೆಗೆ ಮುಂಚೆನೆ ಯಾಕೆ ಹೇಳಿಲ್ಲಾ! ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಆದ್ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಇಂಡೈರೆಕ್ಟ್ ಆಗಿ ತಿಳಿತು ನೋಡಿ. ನಾನು ಇನ್ನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬರಲ್ಲಾ ಕಣ್ರೀ. ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡವರಾದ್ರೂ ಬುದ್ಧಿ ಇಲ್ಲ ನಿಮ್ಗೆ. ಅಟ್ಲೀಸ್ಟ್ ಮಕ್ಕಳಿಗಾದ್ರೂ ಆ ಚಟನ ಬಿಡಿ. ಇದಕ್ಕೇನೂ ನನ್ನ ತಿಂಗಳಾಗಟ್ಲೆ ಊರಿಗೆ ಕಳಿಸೋದು. ಅವತ್ತು ಅಪಾರ್ಟಮೆಂಟ್ ಹುಡುಗ ರಾತ್ರಿ ಕುಡಿದು ಗಲಾಟೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಬುದ್ಧಿವಾದ ಹೇಳಿದ್ರಿ ಈಗ ನೀವೆ… ಅಪಾರ್ಟಮೆಂಟ್ ಕಸದಬುಟ್ಟಿ ಪಕ್ಕ ಇಡುವ ಸಾರಾಯಿ ಬಾಟಲಿನ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮದೂ ಇದೆ ಅಂತಾ ಆಯ್ತು. ನಾನು ಖರ್ಚು ಮಾಡಬಾರದು, ನೀವು ಮಾತ್ರ ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲದ ಸಾರಾಯಿಗೆ ಸಾವಿರಾರು ರುಪಾಯಿ ಸುರಿಬಹುದಲ್ಲವೇ! ಒಹೋ ಬೇಸಗೆ ರಜೆ ಮುಗಿಸಿ ಬಂದ್ಮೇಲೆ ಅದಕ್ಕೆ ಫ್ರೀಜರ್ ನಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೊಂದು ಐಸ್ ತುಂಬಿರೋದು. ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಬಿಡಿ! ಈಗಲೇ ಊರಿಂದ ಹೊರಟು ಬರ್ತೀನಿ. ಸಾಲದಕ್ಕೆ ಫೋನ್ ಮಾಡ್ಬೇಕಾದ್ರೆ ಎಂದೂ ಇರದ ಏರು ದನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದೀರಾ ಬೇರೆ. ಎಲ್ಲಾ ಗುಂಡಿನ ಎಫೆಕ್ಟ್ ಅನ್ನೋದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ!" ಎಂದು ನಿಂಗಿ ಹಿಗ್ಗಾಮುಗ್ಗಾ ಅಳುತ್ತಾ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಥಳಿಸಿದಳು.
"ಆಯ್ತೇನೆ ನಿಂದು" ಎಂದು ಗದರಿದ ಗುಂಡ
"ಇನ್ನೇನಾಯ್ತು, ಎಲ್ಲಾ ಮುಗಿದು ಹೋಯ್ತು. ನನ್ನ ಗಂಡ ಕುಡುಕ ಅಂತಾ ಸಾಬಿತಾಯಿತು" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ನಿಂಗಿಯ ಅಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ಜೋರಾಯಿತು.
ಗುಂಡನಿಗೆ ನಗು ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ
"ಏನು ಕುಡಿತಾ ಇರೋದು ಅಂತಾದ್ರು ಕೇಳಿದ್ಯಾ. ಸುಮ್ನೆ ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿ ಮಾತಾಡ್ತಿಯಾ ಅಲ್ವಾ. ನೆಗಡಿ ಆಗಿದೆ ಕಣೆ ಗಂಟಲು ನೋವು. ಬಿಸಿನೀರಿಗೆ ತಣ್ಣೀರು ಹಾಕಿ ಕುಡಿತಾ ಇದೀನಿ. ಮೊದಲೇ ಸುಸ್ತಾಗಿದೆ ಅದರ ಮಧ್ಯೆ ನಿಂದು"
"ಹೌದೇನ್ರಿ. ಮೊದಲೇ ಹೇಳೋದಲ್ವಾ ನಿಜ ತಾನೆ!" ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನುಡಿದಳು ನಿಂಗಿ
"ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿ ಹೇಳ್ತಿನಿ, ನಾನು ಸಾರಾಯಿ ಕುಡಿಯಲ್ಲ ಅಂತಾ!"
ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಕುದಿಯುತ್ತಿದ್ದ ನಿಂಗಿ ತಣ್ಣಗಾದಳು ಆದರೆ ಗುಂಡನ ನಗು ಮಾತ್ರ ನಿರಂತರವಾಗಿತ್ತು.
"ಮೊದಲೇ ಹೇಳೋದಲ್ವೇನ್ರೀ ಮತ್ತೆ"
"ನೀನು ಶತಾಬ್ಧಿ ರೈಲಿನ ತರ ಸಿಗ್ನಲ್ ಇಲ್ಲದೆ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಹೋದ್ರೆ ನಂಗೆ ಅವಕಾಶ ಯಾವಾಗ ಸಿಗುತ್ತೆ ಹೇಳು. ಮೊದಲೇ ಗಂಟಲು ನೋವು ಪದೆ ಪದೆ ಮಾತನಾಡುವುದು ಕೂಡಾ ಕಷ್ಟ. ನನಗೆ ಕೊನೆಗೂ ಕುಡುಕ ಅಂತ ಬಿರುದು ನಿಡಿದ್ಯಲ್ಲಾ ಮಾರಾಯ್ತಿ. ಸೆಖೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಐಸ್ ಹಾಕೊಂಡು ನೀರು ಕುಡಿತಾ ಇದ್ದೆ. ಅದು ಜಾಸ್ತಿ ಆಗಿ ಈಗ ನೆಗಡಿ ಶುರುವಾಗಿದೆ" ಎಂದು ಉದಾಹರಿಸಿ ಮಾರುತ್ತರ ನೀಡಿದ ಗುಂಡ.
"ಏನೇನೋ ಮಾತಾಡ್ಬಿಟ್ಟೆ ಸಾರಿ ಕಣ್ರೀ! ಆದರೂ ನೀವು ಯೋಚಿಸಿ ಮಾತಾಡ್ಬೇಕಿತ್ತು." ನಾಚಿಕೊಂಡು ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸಿದಳು ನಿಂಗಿ
"ದಿನಾ ಮಾತಾಡಿ ಬೋರ್ ಆಗಿತ್ತು ಅದಿಕ್ಕೆ ಇವತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಾರಸ್ಯ ಇರಲಿ ಅಂತ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ್ರೆ ನೀನು ಚಾಮುಂಡಿ ಆಗೋದಾ" ಗುಂಡನ ನಗು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.
"ಸಾಕು ಸುಮ್ನೇರಿ ನಕ್ಕಿದ್ದು. ಸರಿ ಸರಿ ಇಡ್ತೀನಿ ನಂಗೆ ಕೆಲಸ ಇದೆ" ಎಂದು ತಟ್ಟನೆ ಫೋನ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿದಳು ನಿಂಗಿ.
ಫೋನ್ ಕಟ್ ಮಾಡಲು ದಿನಾ ನೆವ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದ ಗುಂಡ ಇಂದು ನಿರಾಳನಾಗಿದ್ದ.
ಹಾಗೆ ಹಾಟ್ ಆಗಿ ಶುರು ಆದ ಸಂಭಾಷಣೆ ಕೂಲ್ ಆಗಿ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತೆಂದು ಹೇಳೋದು ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ! ಗುಂಡನ ನೆಗಡಿ ಈ ಹಾಸ್ಯ ಪ್ರಸಂಗದಿಂದ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಹಾರಿಹೋಗಿತ್ತು :-)
ಮನೆಯಲ್ಲಾ ಧೂಳು ಮತ್ತೆ ಕೊಳೆ. ಶುಕ್ರವಾರ ಸಂಜೆ ಗುಂಡ ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿದವನೆ, ದಿನಚರಿ ಮುಗಿಸಿ, ಪೊರಕೆ ಸೇವೆಗೆ ಅಣಿಯಾದ. ಗುಂಡ ಬಹಳ ಸೋಮಾರಿ. ಧೂಳಿನ ಮಧ್ಯ ಸೀನುತ್ತಿದ್ದರೂ ಗುಡಿಸಲು ಮೈ ಬಗ್ಗದು. ಬಚ್ಚಿಲು ಮನೆ ಕೆಸರಾಗಲು ಶುರುವಾಯಿತು. ಸರಕಾರಿ ಶೌಚಾಲಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೆಳಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇಳಿದಾಗ, ಗುಂಡನಿಗೆ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಯಿತು. ಹೇಗೂ ಇನ್ನೆರಡು ದಿನ ರಜೆ, ಮಡದಿ ಬೇರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಸುಮ್ಮನೆ ವೀಕೆಂಡ್ ಹಾಳು ಮಾಡಬಾರದೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಶುಕ್ರವಾರ ಸಂಜೆಯೆ ಪೊರಕೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದ.
ಗುಡಿಸಿ ಗುಡಿಸಿ ಸುಸ್ತಾಯಿತು ಗುಂಡನಿಗೆ. ಅಷ್ಟೊಂದು ಧೂಳು. ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಸೀನುವುದಕ್ಕೆ ಬ್ರೇಕ್ ತಗೊಂಡಿದ್ದುಂಟು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ಬಳಿಕ ಪಟ ಪಟ ಎಂದು ಮಳೆ ಬೀಳುವ ಶಬ್ಧ ಕೇಳಿತು ಗುಂಡನಿಗೆ. ಅಪಾರ್ಟಮೆಂಟಿನ ಕಸದಬುಟ್ಟಿಯನ್ನು ಮಳೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಶೀಟ್ ಹಾಕಿದ್ದರು. ಅದರ ಮೇಲೆ ಮಳೆ ಸುರಿದಾಗ ಬರುವ ಶಬ್ಧ ಗುಂಡನ ಫ್ಲಾಟ್ ಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು. "ಅರೆರೆ ಇದ್ಯಾವ ಸೀಮೆ ಮಳೆಯಪ್ಪಾ! ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಯಾವಗ ಮಳೆ ಬರುತ್ತೋ ಹೇಳೋದೆ ಕಷ್ಟ. ವಾತಾವರಣ ಎಷ್ಟೊಂದು ಬದಲಾಗಿದೆ. ಭೂಮಿ ಬೆವತುಹೋಗಿದೆ. ಯಾವಾಗ ಸೆಖೆ, ಯಾವಾಗ ಚಳಿ ಹೇಳೋಕ್ಕೆ ಆಗಲ್ಲ. ಗ್ಲೋಬಲ್ ವಾರ್ಮಿಂಗ್ ಬಗ್ಗೆ ಜನ ಈಗಲೇ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು" ಮನದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಮುಂದುವರೆಸಿದ ಗುಂಡ.
ಕೆಲವೇ ಸೆಕಂಡುಗಳ ಬಳಿಕ ಅವನಿಗೆ ಸುಟ್ಟ ವಾಸನೆ ಹರಡಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. "ಏನಪ್ಪಾ ಇದು ಆಸಿಡ್ ಮಳೆ ಬರ್ತಾ ಇದಿಯಾ! ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮಾಲಿನ್ಯ ಅತಿರೇಕವಾಗಿದೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ " ಅಂದುಕೊಂಡ ಗುಂಡ. ತದನಂತರ ಕೋಣೆಯೆಲ್ಲ ಹೊಗೆಯಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. "ಯಪ್ಪಾ ಇದೇನು ಆಸಿಡ್ ಮಳೆಗೆ ಭೂಮಿ ಕೂಡಾ ಸುಡುತ್ತಾ ಇದಿಯಲ್ಲ" ಅಂತ ನೋಡಲು ಬಾಲ್ಕನಿಗೆ ಓಡಿ ಬಂದ ಗುಂಡ. ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದಾಗ, ಶುಭ್ರ ಆಕಾಶ, ಹುಣ್ಣಮೆ ಚಂದ್ರ ನಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಒಂದೇ ಒಂದು ಹನಿ ನೀರು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಅಯ್ಯಯ್ಯೋ!! ಎಂದು ಚೀರುತ್ತಾ ಧರಧರನೇ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ಓಡಿ ಹೋದ ಗುಂಡ. ಮಡದಿ ಇಲ್ಲದ್ದರಿಂದ ಬೆಳಗ್ಗೆ-ಸಂಜೆಯ ತಿಂಡಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಧೂಳು ಹೊಡೆಯುವ ಗೋಜಿನಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ಮಾಡಲು ಸ್ಟೌವ್ ಮೇಲಿಟ್ಟಿದ್ದ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ಅವನಿಗೆ ಮರೆತೇ ಹೋಗಿತ್ತು. ಅವನಿಗೆ ಆಗಲೇ ತಿಳಿದದ್ದು ಶಬ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಬೇಯುತ್ತಿದ್ದ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು. ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ಅತಿಯಾದ ಶಾಖದಿಂದಾಗಿ ಸೀದುಹೋಗಿ ಹೊಗೆಯಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿತು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ಮಾತ್ರ ಕೆಂಡವಾಗಿತ್ತು. ಆಸಿಡ್ ಮಳೆ ಬಂತೋ ಇಲ್ಲವೋ, ಇವನ ಅಡುಗೆ ಮನೆ ಮಾತ್ರ ಸಲ್ಫ್ಯೂರಿಕ್ ಆಸಿಡ್ ಗೆ ನೀರು ಬಿದ್ದಂತಾಗಿತ್ತು. ಧೂಳು ಹೊಡಿಯುವ ಜೊತೆ, ಬಾಣಲಿ ತಿಕ್ಕುವುದರಲ್ಲಿ ಗುಂಡನ ಸೇವೆ ರಾತ್ರಿಯವರೆಗೂ ನಡೀತಾ ಇತ್ತು. ಸುಸ್ತಾದ ಗುಂಡ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಊಟವನ್ನು ಹೋಟೆಲ್ ಅಲ್ಲಿ ಉಣ್ಣಬೇಕಾಯಿತು!
