ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ - ಹುಳಿ ಜ್ಯೂಸ್ ಟಾಕ್ಸ್ ಕಂಜ್ಯೂಸ್

ಡಿಸೆಂಬರ್ ಕೊನೆಯ ವಾರ ಇರಬೇಕು, ೨೦೧೭

ನಮ್ಮ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಹೊಸತು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೊಸ ಕ್ಯಾಂಟೀನ್ ವಿನ್ಯಾಸ, ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮೊದಲಾದವು. ಹಾಗೆಯೇ ಹೊಸ ಜ್ಯೂಸ್ ಅಂಗಡಿ ಕೂಡಾ ಬಂದಿದೆ. ಮೋದಿಯವರ ಕಪ್ಪು ಹಣ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಇವರು ಕೂಡಾ ಮಿಕ್ಸಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಡಿದ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ದಣಿದಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿದಿನಿ ಚಿಲ್ಲರೆ ಕೊಡೋದೆ ಕಷ್ಟ. ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಮೋದಿಯವರು ಕ್ಯಾಶ್-ಲೆಸ್ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಬೋನಸ್ ಅನ್ನೋ ಪ್ರಕಟಣೆ ಕೊಟ್ಟು ಜನರನ್ನು ಕಾರ್ಡ್ ಕಡೆ ವಾಲುವತ್ತ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮ ಸಿಸ್ಟೆಮ್ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಇರಬಹುದು ಅನ್ನೋದು ಊಹೆ. ಮೋದಿಯವರ ಯೋಜನೆ ಸರಿಯಾಗಿದೆ ಆದರೆ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಭ್ರಷ್ಟರು ಅದನ್ನೇಲ್ಲಾ ನೀರು ಮಾಡಿರುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವ ವಿಷಯ ಮತ್ತು ವಿಷಾದಕರ

ಎಂದಿನಂತೆ ಸಂಜೆ ಜ್ಯೂಸ್ ಕುಡಿಯಲಿಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಅಂಗಡಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಮಾಲಿಕರು ಕನ್ನಡದವರೇ ಅನ್ನಿ. ಕಿತ್ತಳೆ ಸೀಸನ್ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ, "ಒಂದು ಕಿತ್ತಳೆ ಜ್ಯೂಸ್ ಕೊಡಿ ಸರ್" ಅಂತ ನನ್ನ ಆರ್ಡರ್ ಹೇಳಿದೆ. ಜ್ಯೂಸೇನೋ ಕೊಟ್ಟ ಆದರೆ ಹುಳಿಯಪ್ಪಾ ಹುಳಿ. ಅಯ್ಯೋ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಹಣ್ಣುಗಳು ಇದ್ದವು, ಇವನದೇನಪ್ಪ ಹುಳಿ ಜ್ಯೂಸ್ ಅಂದುಕೊಂಡೆ. ಏನ್ರಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ಹುಳಿ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರೆ "ಸೀಸನ್ ಅಲ್ವಾ ಸರ್ ಅನ್ನೋದೇ!!". "ರೀ ಮಾರಾಯ್ರೆ, ಸೀಸನ್ ಅಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತೆ" ಅಂದ್ರೆ, ಸುಮ್ಮನೆ ಕಿಸಿದುಕೊಂಡು "ಇನ್ನೊಂದು ವಾಟರ್-ಮೆಲನ್" ಅಂತಾ ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಮುಂ‌ದುವರೆಸಿದ. ಜ್ಯೂಸ್ ಅಂಗಡಿಯವರ ಈ ಹುಳಿ ಹಣ್ಣುಗಳು ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೂ ಹಾನಿಕರ ಏಕೆಂದರೆ ಹುಳಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಸಕ್ಕರೆ ಸುರಿಯುವುದೂ ಇದೆ. ಬಹುಶಃ  ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ ನಲ್ಲಿ ರೇಶನ್ ಸಕ್ಕರೆ ಸುಮಾರು ಸಿಗುತ್ತೇನೋ ಇವರಿಗೆ (ಅದೂ ಕೂಡ ಕಪ್ಪು ಸಕ್ಕರೆ ಅನ್ನಬಹುದು). ಇರಲಿ, ಹಾಗೆ ಕಷ್ಟದಲಿ ೧೦೦ ರುಪಾಯಿ ಕೈಗಿತ್ತೆ. "ಸರ್ ಚೇಂಜ್ ಇಲ್ವಾ, ಎಲ್ಲಾರ್ಗು ಕೊಟ್ಟು ಖಾಲಿಯಾಗಿದೆ". "ಅಲ್ರಿ ಮೋದಿಯವರು ಕ್ಯಾಶ್-ಲೆಸ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ರಿಯಾಯಿತಿ ಕೊಡ್ತಾರೆ ಅಂತೆ, ನೀವು ಮೆಶಿನ್ ತರಿಸಿ" ಅಂತಾ ಸಲಹೆ ಇತ್ತೆ. "ಇಲ್ಲಾ ಸಾರ್! ಕಾರ್ಡ್ ಉಪಯೋಗಿಸಿದ್ರೆ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಕೌಂಟ್ ಹೋಗಿ ಸುಮ್ನೆ ಟಾಕ್ಸ್ ಬೀಳುತ್ತೆ. ಅದಿಕ್ಕೆ ತರ್ಸಿಲ್ಲ!!" ಅನ್ನೋದೇ. ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯದೊಂದಿಗೆ ವಿಪರೀತ ಸಿಟ್ಟು ಕೂಡಾ ಬಂತು. "ನಿಮ್ಮವರಿಂದಾಗಿ ನಮಗೆ ಸುಮ್ನೆ ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿ  ಟಾಕ್ಸ್ ಹಾಕ್ತಾರೆ. ಟಾಕ್ಸ್ ಕಟ್ಟಕ್ಕೆ ಏನ್ ಕಷ್ಟ ನಿಮಗೆ" ಅಂತಾ ಚೇಂಜ್ ತಗೊಂಡು ಹೊರನಡೆದೆ.

ಮೋದಿ ಇನ್ನು ೩೦ ವರ್ಷ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಳಿದರೂ ಈ ದೇಶವನ್ನು ಸರಿದಾರಿಗೆ ತರುವುದು ಕನಸಿನ ಮಾತೆ ಸರಿ. ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮ ಮತ್ತೊಂದು ಅವತಾರ ಎತ್ತಬೇಕಷ್ಟೆ. ಏನ್ ಬ್ಲಾಕ್ ಮನಿ ಬ್ಯಾನ್ ಮಾಡ್ತಾರೋ, ಈ ದೇಶದ ಜನ ಉದ್ಧಾರ ಆಗಲ್ಲ ಯಾಕಂದ್ರೆ ಕಳೆದ ಐದು ದಶಕಗಳಿಂದ ರಾಜ್ಯಭಾರ ನಡೆಸಿದವರು ಜನಗಳಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ದುಡ್ಡು ಮಾಡೋದನ್ನ ಕಲಿಸಿದ್ದಾರೆಯೇ ವಿನಹಾ ಕಷ್ಟಪಡುವ ದಾರಿಯಲ್ಲ. ಈ ದೇಶವೇ ಹಾಗೆ, ದುರಾಸೆಗೆ ಮಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮಂತವರು ಸುಮ್ಮನೆ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಕರ ಕಟ್ಟಬೇಕು. ಕಂಪನಿಯವರು ಇನ್ನಾದರೂ ಕಾರ್ಡ್ ಮೆಶಿನ್ ತರಲೂ ಅಂಗಡಿಗಳ ಒತ್ತಡ ಹೇರುತ್ತಾರೆಂಬುದು ನನ್ನ ಆಶಯ.

ಹುಳಿ ಜ್ಯೂಸ್ ಕೊಟ್ಟು ಟಾಕ್ಸ್ ಕೊಡಲು ಕಂಜ್ಯೂಸ್ ಮಾಡುವವರ ದುರಾಸೆಗೆ ಮಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಮಾರ್ಕೆಟ್ ನಲ್ಲಿ ಅಳಿದುಳಿದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಂದು ಇಲ್ಲಿ ಜ್ಯೂಸ್ ಮಾಡಿದಂತೆ ಇದೆ. ಅದೆಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಹೊಡಿತಾರಪ್ಪಾ ಈ ಬಿಸಿನೆಸ್ ನವರು. ಅಥವಾ ನಿಯತ್ತು-ಬಿಸಿನೆಸ್ ಅನ್ನುವುದು ವಿರೋಧ ಪದವೇ? ನಿಯತ್ತಿನ ಬಿಸಿನೆಸ್ ಅನ್ನೋದು ಒಂತರಾ ಪ್ಯಾರಡಾಕ್ಸ್ ಅಂತಾನು ಕರಿಬಹುದೇನೋ!

Harvest Season

The paddy machinery is back to coast. These machines are rented from Tamilnadu and subcontracted locally in coast. The green paddy fields have turned golden and its now ripe time to harvest them. Here are the glimpses of harvest season from our village. The newly harvested paddy is consumed with festive fervor here in India.

There are quite more sophisticated machinery nowadays which do not break the hay and rips only the paddy part. The hay is then rolled into bundle by another machine.

The traditional farming which involves laborers are gradually declining in our region. The work involving laborers is turning out to be costlier and time taking considering unseasonal rains. The machineries can do the job in a single day and turning out to be cheaper than hiring laborers. Also the youths of the region are no more interested in farming field since they feel relegated in modern society. Also the income in this field fluctuates due to capricious monsoon trend every year. Hence machines are imminent during the harvest season.

A well laned highway flanked by paddy fields with coconut trees is a beautiful perception to capture under azure sky. The contrast between golden field and blue skies are irresistible to photographic eyes!

The unseasonal rains are creating trouble nowadays threatening the destruction of crops during harvest. Hopefully the atmosphere turns positive soon.

Decapitated

This zombie coconut tree was sight of interest to me during my different photo hunt at Kapu beach. This time I walked towards South of Light house and gathered unique perception. One of them was array of coconut trees leaning against each other. Out of those palms, this was the one which was beheaded but still upright. It looked to be still breathing. Probably the strong monsoon winds would have beheaded this tree or some other reason. Anyways, I have reason to write and click due to this tree :-)

ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ - ನಾಯಿಯ ದರ್ಬಾರು

"ಹೌದಾ ಚಿನ್ನಾ! ನನ್ನ ಬಂಗಾರು" ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಸ್ಕೂಟಿ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಮಗಳ ತಲೆ ಸವರುತ್ತ ಅಮ್ಮ ರಾಗ ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಸಧ್ಯ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುವವರು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಪುಣ್ಯ. ಬಹುಶಃ ಶಾಲೆ ಬಸ್ ಹಿಡಿಯಲು ರಸ್ತೆ ಬದಿಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಮಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು ತಾಯಿ. ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ನಾಯಿಯೊಂದು ಸ್ಕೂಟಿ ಬಳಿ ಅದರ ಚಕ್ರ ಮೂಸುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾರಿಗಾದರೂ ಊಹಿಸಬಹುದು ಅದರ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆ. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ತಾಯಿಗೂ‌ ಇದರ ಮರ್ಮ ಮನದಟ್ಟಾಗಲು ತುಂಬಾ ಸಮಯ ಹಿಡಿಯಲಿಲ್ಲ. "ಛೂ ಛೂ। ಆಕಡೆ ಹೋಗು ದರಿದ್ರ ಮುಂಡೆದೆ" ಅಂತಾ ಕಲ್ಲು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ತಾಯಿ ಅದಕ್ಕೆ ಹೊಡೆಯಲು ಬಂದಳು. ನಾಯಿಯೋ ಏನು ಆಗದೆಂಬಂತೆ ದೀಪಾವಳಿಯ ಹೂಕುಂಡದಂತೆ ತನ್ನ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಚಿಮ್ಮಿಸಿತು. ಅದೇನು ಆಂಗಲ್ ಅಪ್ಪಾ  ನಾಯಿಗಳದ್ದು, ಬೆಕಮ್ ಗೋಲು ಹೊಡೆದಂಗೆ ನೇರ ಗುರಿ ತಲುಪಿಸುತ್ತಾವೆ. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ನಾಯಿಯಂತೂ ತಾಯಿಯ ಜೋರಿನ ಮಾತಿಗೆ ಕ್ಯಾರೆ ಇಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿತು. ವಾರ್ಧಾ ಚಂಡಮಾರುತದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲಿನ ಮಣ್ಣು ಕೆಸರಾಗಿತ್ತು (ಅರೆರೆ ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಮಣ್ಣೇ!! ಇದೆಪ್ಪ ಬೆಂಗಳೂರು ರಸ್ತೆಗಳ ವಿಶೇಷತೆ. ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ‌ ಮಣ್ಣು ಇಲ್ಲ ಗುಂಡಿ. ಡಾಂಬರು ಮಾತ್ರ ಕಾಣೋದೇ ಇಲ್ಲ). ಕೆಸರು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಯಜ್ಞದ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿಯಂತೆ ಮಣ್ಣನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಚಿಮುಕಿಸಿ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತೇನೋ!

ಮೊದಲೇ ಬಿಳಿನಾಯಿ ಅದರ ಮಧ್ಯೆ ಚಳಿಗಾಲ ಸೀಸನ್ ಬೇರೆ ಅವುಗಳಿಗೆ. ಎಲ್ಲಿ ಕೆಸರೆರಚಿದರೆ ತನ್ನ ಮೈ ಕಾಂತಿ ನಶಿಸಿ ಹೋಗುವುದೋ ಎಂಬ ಚಿಂತೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕೂಡಾ ಇರಬಹುದು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆಗೆ 'ಶ್ವಾನಿ'ಗಳನ್ನ  ಇಂಪ್ರೆಸ್ ಮಾಡೋದು ಹೆಂಗಪ್ಪಾ ಅಂದುಕೊಂಡು ಹಾಗೆ ಬಿಟ್ಟಿರಬಹುದು. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಶ್ವಾನಿಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲದಿದ್ರೆ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಯಾಮಾರಿಸ್ತೀನಿ ಅಂತ ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿ ಕೆಸರು ಎರಚಿ ತನ್ನ ಶೌರ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತಿತ್ತೇನೋ! ವಾರ್ಧಾ ಚಂಡಮಾರುತ ಬಂಗಾಳಕೊಲ್ಲಿಯ ಮೇಲೆ ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇತ್ತ ಬಿಳಿ ಶ್ವಾನ ಪಾಲಿಕೆ ಮತ್ತು ಜಲಮಂಡಳಿಯವರು ಅಗೆದು ನಂತರ ಉಳಿದ ಡಾಮರು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ೭-೮ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕಿ ನಿರಾಳವಾಗಿ ಮಲಗಿತು.

ಇದಪ್ಪಾ ನಾಯಿಗಳ ಕಥೆ ಅಟ್ಲೀಸ್ಟ್ ಬೆಂಗಳೂರ್ ನಾಗೆ. ಪ್ರಾಣಿ ದಯಾ ಸಂಘದವರ ಕೃಪೆಯಿಂದಾಗಿ ಇಲ್ಲಿನ ನಾಯಿಗಳಿಗೂ ಸೊಕ್ಕು ಏರಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಗಾಡಿ ಮುಂದೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಭಂಡತನದಿಂದ ಯಾಮಾರಿಸ್ತಾವೆ ಅಂದ್ರೆ! ಏನೆ ಆದ್ರೂ ಅವುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಪ್ರಿಯರು ಬರುತಾರೆಂಬ ಧೃಡವಾದ ನಂಬಿಕೆ ನಮ್ಮ ಶ್ವಾನಗಳದ್ದು. ಅದಕ್ಕೆ ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಪ್ರಣಯ ಪ್ರಸಂಗಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ನಿದ್ದೆಯನ್ನು ಬಲಿಕೊಡೊದು ಆದ್ರು, ನ್ಯಾಯ ಶ್ವಾನಗಳ ಕಡೇನೆ ವಾಲೋದು. ಬೀದಿನಾಯಿಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾದರೆ ತೊಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕಸ ಖಾಲಿಯಾಗೋದಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಪ್ರಾಣಿಪ್ರಿಯರ ಅಂಬೋಣ. ಇದರಿಂದ ಇಲಿ ಸಂತತಿ ಹೆಚ್ಚಿ , ಹಾವುಗಳು ಕೂಡ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತವಂತೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಹೇಳೋದು ಭಾರತ "work-around" ಗಳ ದೇಶ ಅಂತಾ. ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕಿದ್ರೆ ಭ್ರಷ್ಟರ ಜೇಬು ತುಂಬೋದು ಕಷ್ಟ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಶ್ವಾನಗಳಿಗಿಲ್ಲ ನಷ್ಟ.

ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ - ೨೦ಕಿ.ಮೀ ೨ ಘಂಟೆ

ಜನವರಿ ೩ ಅಥವಾ ೪ ನೇ ವಾರ, ೨೦೧೭

ಇದು ಬಹಳ ಹಿಂದಿನ ಅನುಭವ. ಈಗ ಹೇಗಿದೆಯೋ ನಾ ತಿಳಿಯೆ

ಮಡದಿಯನ್ನು ಕುಂದಾಪುರಕ್ಕೆ ಬಿಡಲು, ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಕಾರವಾರದ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಹೊರಟಿದ್ದೆ. ಮಂಗಳೂರು ರೈಲಿನ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದದ್ದೆ, ಬಸವನ ಹುಳುವಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೂ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯಾಗಲಾರದು. ತೆವಳಿಕೊಂಡು ಹೇಗೋ ೮:೧೫ಕ್ಕೆ ಮಂಗಳೂರು ತಲುಪಿತು. ಒಹೋ ಬೇಗನೇ ಮುಟ್ಟಿತು, ಇನ್ನೇನೂ ಹತ್ತಕ್ಕೆ ದಡ ಸೇರೋದು ಖಾತ್ರಿ ಎಂದು ಖುಷಿಪಟ್ಟೆ. ಯಾರ ದೃಷ್ಟಿ ತಾಗಿತೋ, ೧೦:೧೫ ಆದರೂ ಸುರತ್ಕಲ್ ತಲುಪಿರಲಿಲ್ಲ. ೨೦ ಕಿ.ಮೀ ಕ್ರಮಿಸಲು ೨ ಘಂಟೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಒಂದು ಹೊಸ ವಿಶ್ವ ದಾಖಲೆಯೆಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು. ಭಾರತೀಯ ರೈಲ್ವೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಉತ್ತಮ ನಿದರ್ಶನವನ್ನು ನಮ್ಮ ರೈಲು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿತ್ತು. ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಅದೇನಾಯಿತೆಂದರೆ, ರೈಲಿನ ಅರ್ಧಭಾಗ ಕಣ್ಣೂರಿಗೆ ತೆರಳಬೇಕು, ಉಳಿದರ್ಧ ಕಾರವಾರಕ್ಕೆ. ಮೊದಲು ಕಣ್ಣೂರಿನ ಭಾಗವನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ  ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಇಂಜಿನನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ತದನಂತರ ಅದನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಡುವುದು. ಕಾದು ಕಾದು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟಾಗ ಅಳುವವರು ನಾವು ಕನ್ನಡಿಗರು. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗನೇ ರಾಜ ಅನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ ಮತ್ತೆಲ್ಲರೂ‌ ರಾಜರೇ ಅನ್ನಬಹುದು. ಆಯ್ತಪ್ಪಾ, ಈಗ ನಮ್ಮ ಸರದಿ. ಇನ್ನೇನು ಇರುವ ಇಂಜಿನ್ ರಿವರ್ಸ್ ತೆಗೆದು ಜೋಡಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಹೊರಡುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ತಡವಾಯಿತು. ಮಾಮೂಲಿ ರೈಲುಗಳು ಬಿಡುತ್ತವೆಯೇ? ಅವುಗಳ ಸ್ಥಾನ ಪಲ್ಲಟ ಮಾಡಲು ಬಿಲ್ಕುಲ್ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ೩೦ ನಿಮಿಷ ವ್ಯಯಿಸಿದ್ದು ಆಯಿತು. ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ ಕೊನೆಗೂ ರೈಲು ಹೊರಡಿತು. ಮಂಗಳೂರು ಜಂಕ್ಷನ್ (ಹಿಂದಿನ ಕಂಕನಾಡಿ) ಬಂದದ್ದೇ ತಡ ಮತ್ತೆ ರೈಲು ಸ್ಥಬ್ಧವಾಯಿತು. ಬೇಸತ್ತಿದ್ದ ಮನವು ಮೆಂಟಲ್ ಆಯಿತು. ಇನ್ನೇನು ಕಂಕನಾಡಿಗೆ ಭೇಟಿಕೊಡುವುದೊಂದು ಬಾಕಿ. ಅಂತೂ ಇಂತೂ ರೈಲು ಹೊಸ ಹುರುಪಿನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟಿತು. ಆದರೂ ತುಂಬಾ ನರ್ವಸ್ ಆಗಿ ಸಂಚರಿಸುವುದು ಕಂಡಾಗ ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲೋ ಅಡಚಣೆ ಇದೆ ಎನ್ನುವುದು ಖಾತ್ರಿಯಾಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಮುಖ ಮಾತ್ರ ಚಳಿಗಾಲದ ಸೆಖೆಯಂತೆ ಕುರೂಪಿಯಾಗಿತ್ತು. ಇನ್ನೇನು ಸುರತ್ಕಲ್ ಬಂದೇ ಬಿಟ್ಟಿತು ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕ್ರಾಸಿಂಗ್ ತೊಂದರೆ. ತಡಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ರೈಲಿಗೆ ಕ್ಷಮಾಪಣೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ರೈಲುಗಳು ತಮ್ಮ ದಾರಿಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು.  ಅಬ್ಬಾಬ್ಬಾ ಅಂತೂ ಇಂತೂ ೧೦:೩೦ಗೆ ಹೇಗೂ ಸುರತ್ಕಲ್ ದರ್ಶನವಾಯಿತು. ೨ ಘಂಟೆ ಯಾತ್ರೆಗೆ ಕೊನೆಗೂ ತೆರೆ ಕಾಣಿತು. ಸುರತ್ಕಲ್ ಇಳಿಯುವವರು ಎಷ್ಟು ಶಾಪ ಹಾಕಿದ್ದರೋ. ಮಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಸುಮ್ಮನೆ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಇಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ತಿಂಡಿ ತಿಂದು, ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿ ಫ್ರೆಶ್ ಆಗಿರುತ್ತಿದ್ದರೇನೋ!

ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಲಾಬಿಯದ್ದೇ ಕಾಟ. ರೈಲಿಗೂ ಬಸ್ಸಿನವರ ಕಾಟ. ಮಂಗಳೂರು-ಮಣಿಪಾಲ ವೊಲ್ವೋ ಬಸ್ ಓಡಾಟಕ್ಕೆ ಎಕ್ಸ್-ಪ್ರೆಸ್ ಬಸ್ಸುಗಳ ಬ್ರೇಕು. ಎಕ್ಸ್-ಪ್ರೆಸ್ ಬಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಬ್ರೇಕಿಲ್ಲ ಎಂಬುವುದು ಕಟು ಸತ್ಯ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸರಕಾರಿ ಬಸ್ಸುಗಳು ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕರಾವಳಿ ಜನರ ರೋದನ ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲವಾಗಿದೆ.

ಇಷ್ಟಾದರೂ ನಮ್ಮ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದಾರಲ್ಲಾ? ಹ ಹ ಹಾ! ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ತೆರಳುವ ಬಸ್ಸುಗಳ ದಣಿಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆಂತ ಸುದ್ಧಿ. ರೈಲು ತಡವಾದಷ್ಟು ಅವರಿಗೇ ಒಳ್ಳೆಯದು ಏಕೆಂದರೆ ಜನ ರೋಸಿ ಹೋಗಿ ಬಸ್ಸನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುತ್ತಾರೆನ್ನುವುದು ಅವರ ಪ್ಲಾನ್. ಬೇಲಿಯೇ ಎದ್ದು ಹೊಲ ಮೇಯ್ದಂತೆ ಇಲ್ಲಿನ ಸನ್ನಿವೇಶ. ರೈಲಿನವರು ಏನು ಮಾಡ್ತಾ ಇಲ್ವಾ? ಮಾಡ್ತಾ ಇದಾರಲ್ಲ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮುಂದೆ ದಿವಸ ರೈಲು ಬಿಡುವುದು!! ಜೊತೆಗೆ ಕಂಕನಾಡಿ-ಮಂಗಳೂರು ಬಂದರಿನ ರೈಲು ಪಥ ದ್ವಿಪಥಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇರುವ ೨೦ಕಿ.ಮೀ ವಿಸ್ತಾರಕ್ಕೆ ೨೦ ವರ್ಷ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲ! ಎಷ್ಟೇ ಆಗಲಿ, ರೈಲ್ವೆಗೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು  ಆದಾಯ ಬರುವುದು ಬಂದರಿನಿಂದ. ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರಿಗುಂಟು ಕಾಳಜಿ.

ಮಂಗಳೂರು-ಬೆಂಗಳೂರು ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ವಂತ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವುದು ರಾಜಹಂಸಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಗ್ಗವಾಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಏನೋ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ರಿಪೇರಿಯಾಗಲೂ ಬಸ್ಸುಗಳು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ವಂತ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ತಿನ್ನಲು-ಉಣ್ಣಲು ಕೂಡ ಬೇಕಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಬಹುದು. ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ದುಬಾರಿ ವೊಲ್ವೋಗಳು ಕೂಡಾ ಕಳಪೆ ಹೋಟಲ್ ಗಳಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಅದರ ಸೇವೆಗೆ ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿವೆ.

ಒಟ್ಟಾರೆ ಕಾಟ ಕೊಡುವ ರೈಲಿನವರು, ಬಸ್ಸಿನವರು, ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಹೇಳೋದಿಷ್ಟೆ

"ದುಡ್ಡೆ ದೊಡ್ಡಪ್ಪ, ಜನಸಾಮಾನ್ಯ ತೊಲಗಪ್ಪ!"

ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ - ಮಿಲ್ಕ್ ಪಾರ್ಲರ್ ಘಟನೆ

ಇದು ತುಂಬಾ ಹಳೆಯ ಬರಹ ಈಗ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಎಂದಿನಂತೆ ಹಾಲು ತರಲು ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಸಂಜೆ ಬೇರೆ ಕೆಲಸ ಇದ್ದರಿಂದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನವೇ ತರುವ ಯೋಚನೆ ಆಯಿತು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯೆ ಸುದ್ಧಿ ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು ಅಂದರೆ ಹಾಲು ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು :-(. ಸರಿ ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತಂದರಾಯಿತು ಅಂತ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಕೂಡ ಹಾಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಕ್ಯಾಶಿಯರ್ ಹಾಲು ಇಲ್ಲ ಎಂದ ತಕ್ಷಣ, ಮಹನೀಯರ ಸಿಟ್ಟು ನೆತ್ತಿಗೇರಿತು. "ಏನ್ರಿ ಬೂತಿನಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಇಲ್ಲ ಅಂತಿರಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಮಾಲಿನಲ್ಲಿ ಯಾವತ್ತು ಇರುತ್ತೆ, ಕಂಪೆನಿ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಇರಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಿರಲ್ಲ" ಎಂದು ದಬಾಯಿಸಿದರು. ಕ್ಯಾಶಿಯರ್ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಮಾಧಾನಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಆ ಪಾರ್ಟಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕಡೆಗೆ ಕ್ಯಾಶಿಯರ್ ಕೂಡ ಎದುರು ಮಾತನಾಡುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಯಿತು "ಅಲ್ಲ ಸಾರ್ ಮಾಲಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸಾಮಾನನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ತೆಗೆದು ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಾ. ದಿನಾಂಕ, ಎಕ್ಸ್-ಪೈರಿ ಕಡೆಗೆ ಗಮನಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಹಾಗಲ್ಲ, ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ಪರಾಮರ್ಶಿಸಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಾ. ಅದಕ್ಕೆ ನಾವು ಕೂಡ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹಾಲನ್ನು ತರಿಸುತ್ತೇವೆ" ಎಂದು ಚಾಟಿಯೇಟಿನ ಮಾತನ್ನು ನುಡಿದರು. ಮಹನೀಯರಿಗೆ ಏನು ಮಾತನಾಡಲು ತೋಚಲಿಲ್ಲ, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಗಾಯಬ್ :-).

ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಂದಿನಿ ಹಾಲಿನ ಬೂತಿನಲ್ಲಿ ಸಮಯಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ಹಾಲು ತರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಾಲು ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಸರಿ, ಕ್ಯಾಶಿಯರ್ ಮಾತಲ್ಲೂ ಹುರುಳಿದೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಜನರಿಗೆ ಮಾಲಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟು ಕೊಂಡರೆ ಏನೋ ಪ್ರೆಸ್ಟಿಜ್ ವಿಷಯ ಹಾಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಚಂದ ಎನ್ನುವ ಭಾವನೆ. ಆದರೆ ಸಣ್ಣ ಕಿರಾಣಿ ಅಂಗಡಿ, ತರಕಾರಿ ಗಾಡಿ, ಹಾಗೆ ಇಂತಹ ಕಡೆಯಲ್ಲಿ ಫುಲ್ ದರ್ಬಾರು. ಗೋಣಿಚೀಲದಂತಹ ಬಟ್ಟೆಗೆ ಅಧಿಕ ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟು ಮಾಲಿನಲ್ಲಿ ಖರೀದಿಸುತ್ತೇವೆ ಆದರೆ ಒಂದೆರಡು ರುಪಾಯಿಗೆ ಗಾಡಿಯವನ ಹತ್ತಿರ ಚರ್ಚೆಗೆ ಇಳಿಯತ್ತೇವೆ. ಮೇರಾ ಭಾರತ್ ಮಹಾನ್ ಅನ್ನಬಹುದೇ?

Deserted kapu beach and absconding monsoon

24th September 2018

The ravaged roads through the valley of western Ghats have impeded the inflow of tourists from plains of Karnataka to coastal regions. Consequently, the coastal beaches are deserted and kapu beach was no different. While it was joy for any photographer to have crowd-free shoreline, negatively the shops are devoid of business due to slump in tourists. The crumbled hills tumbled the tourists inflow into the region.

The highest gainers were none other than my little masters. Sparse human presence enabled toddlers to wander uninterrupted without fretting, etching their tiny footprints over the sun lit sheen dunes. At the outset, the kids were frightened by the awkward scenes of wavering water but later settled down. They also spent tiny moments dabbling in sea water and beholding the ebb and flow of sea tide.

Do YOU SPOT PEOPLE!

Anybody can roam freely. There is abundant space :-).  Even this guy is no exception except for lack of visitors will hamper his appetite :D.

The sparse visitors means ample time to contemplate on perceptions! It also means expressive landscape pictures.

The torrential rains that were making to summit of newspapers are now downright absconding. Roiled up creeks turned transparent.  The moisture on the ground has evaded. It has been a month since my village saw any rain. The river bed is completely dried up and boulders are exposed . Such scenes were seen only during onset of spring. As per Hindu calendar this season is called varsharuthu, meaning season of rains. Ironically, the rains are absconding in coast since the onset of varsharuthu. Does these bleak scenes purport further disaster? Man cannot win over nature. At least now humans need to learn the hard way

The clouds in sky foreboded colorful conclusion and they did meet the expectation.The interspersed clouds made up the beautiful evening sunset to conclude day on happier note. The blistering evening was worth bearing. Hope rains will resurrect in the region.

This year's eccentric weather is just tip of iceberg. In future, we may have to face severe punishment from nature if not learnt from today's mistakes. The coorg avalanche is nature's first warning and more will ensue if humans do not act in prudent manner

In hindsight, nature wants us to learn from eccentric weather. It wants it's lost space back. It wants us to garnish the western ghats again with rainforest trees. But the greedy politicians will make this far-fetched . Because they don't dwell here.

An update!!

Whenever I moan of absconding rains, the troposphere roars with full energy. This may be co-incidental but it has been raining in village from past 3 days and with full vigor. Humid weather has finally hailed the moisture laden clouds to our tiny village. The prayers are heard and rains provided short respite from the sweltering weather that has been beating down the coast from past one month. The rains finally broke silence for good and the moisture is picking up once again. The incident shows how capricious the weather can be!

It's still green out here!

October 17, 2018

The protracted rains are sustaining the verdancy of our village thanks to the prolonged humid weather. The rains have finally crossed 4000mm annual mark this year and hopefully we still have more due. Despite the healthy rains, the sizzling Sun is sucking up all of those ground moisture. Today, I landed at my village from long tiring journey. Consequently, the fatigue body flattened during the morning hours. When I woke up, it was almost lunch time. Rejuvenated by the long sleep, I set out for short stroll along the village trail. My little ones were deep in slumber hence I could easily go on for a quick walk. The azure skies were literally tempting to grab those pictures amidst the grueling weather. The rains have wiped off haze from the sky and it was beautiful occasion to shoot the grandeur of nature during the mid day. Even under the intense condition, the pictures turned out to palatable and here are few.

We could intermittently here the distant rumbles over troposphere but it rained naught.

And yes, you will spot these thick clouds, 360 degree.

It's green everywhere!

Cloud Mirrors

5th October 2018

The September rains lingered over to October thanks to humid weather and out of blue low pressures at Arabian Sea and adjoining Bay of Bengal. Yes, it still humid here in Bangalore providing a feel of summer weather. Despite the onset of Autumn everywhere, it feels like onset of spring here. The sizzling weather is fostering the rains to stay longer than usual. The protracted rains also portraying stunning skies during the evening hours. During break time, the isolated clouds reflect magically onto the water bodies luring the photo hunters like me. I documented one such occurrence in Rachenahalli lake for couple of days. The calm winds ensured zero ripples over the lake. Consequently it was easy to shoot these cloud mirrors during evening hours. Never knew blue hours could be so much exciting in the city too! Here is short collection for you.

I have been hearing about the slithering serpents crossing the human trails over the lake promenade. The thing which was superficial, turned to reality in one the strolls. I spotted a short snake equating the color of concrete but fortunately from quite a distance. Such snakes are hard to spot unless they are moving. Myself & friend were caught off-guard but cooled down once it crossed the trail. The after shocks were persistent till we exited the lake boundary!

Conclusively,

Before you behold for skywatch, scan your ground
Before you get seduced by golden sun and glowing clouds, guard your ground!

Serendipitous visit to Yagachi Reservoir, Belur

9th June 2018,

I was driving with new Swift to Udupi from Bangalore with loads of apprehension. The trepidation stemmed from the torrential rains pounding the Western ghats area leading to series of landslides and road blocks. Thanks to authorities, the Shiradi ghat road is closed for long time increasing the sorrows of citizens. The shortest path which is Charmadi ghat is narrow and the loosened soil cannot bear heavy traffic towards coast. Flooding in western ghat areas coupled with landslides increased my doubt to travel via Charmadi ghat. The other option was Mysore route which was obtuse. Somehow, I decided to take Charmadi ghat route hoping for lesser traffic during morning time.

It was not smooth drive. The monsoon fury started way too early at Yediyur and I had tough drive all the way till Belur. My path from Belur was miscued due to my overconfidence. I had not turned on GPS assuming that, the deviation is somewhere along the Belur-Chikmagalur highway. 3kms passed, I spotted this reservoir. That's all is required to enhance your journey. I had brief stay enjoying the gusty winds along with steady drizzle. Once the stay concluded, I fortunately inquired local vendor nearby on the route to Kottigehara. It was then realized that route lies within the Belur town and not outskirts. I thanked him and back to Belur and then way to Kottigehara :). It was not disappointing turn either towards wrong route. I was fortunate to visit Yagachi reservoir as well fortunate to get back on track later on!

A tiny park to unwind with the wind

About Reservoir

Built across Yagachi river, a tributary of Hemavathi river, the reservoir serves irrigation purpose alongside drinking water to Hassan and Chikmagalur districts. It was built around 2001. Looks like  many recreational activities are available here like kayaking. The entrance to the crest of dam is prohibited due to security reasons. Authorities have built park nearby to behold the nature. The reservoir area is not so populated. Positive ambiance fills this place due to the rural charisma and pristine nature and of-course, sparse population. Food options are feeble proximity to the dam since Belur is nearby. Only tiny vendors like cucumber, tender coconut sellers could be spotted. The car parking is not so vast but enough to cater transiting tourists.

The Dam Gate

Also a short video as souvenir to my visit.  It was windy and rainy day during with umbrella turning upside down. With one arm on the umbrella handle and other on heavy DSLR, it was impossible to produce a steady video. Consequently, some clips are shaken too.